10 Day Outback Tour

Donderdag 28 oktober begon het avontuur al vroeg (06:30 verzamelen als ik het mij goed herinner), nadat we een stop hadden gemaakt bij de langste Jetty (pier) en hadden geluncht reden we door prachtig berglandschap en hadden hier en daar onze "kodak momentjes'  (en als een stel japanse touristen met fototoestellen uit de auto jumpten) om vervolgens weer snel verder te rijden.

We kwamen uiteindelijk aan op een 'Camel Farm', waar we kameel hebben gereden en ons kamp hebben opgezet in de omgeving van de Flinders Ranges. Hier ook maar een belachelijk vliegengaasmutsje gekocht om die irriante vliegen op afstand te houden. Ze gaan op je hele lijf zitten, maar op je gezicht is gewoon irritant!

Na het diner kregen we nog een gast, een aboriginal dame die ons vertelde over haar cultuur en waarmee we 'damper' (aborinigal melk brood) hebben gegeten met jam gemaakt van wilde vruchten uit de omgeving van de Flinders Ranges waar haar stam woont.

Daarna in onze Swags (stugge legerslaapzak met matras erin en een grote flap om over je heen te trekken tegen regen, kou of insecten) geslapen onder de sterren. Ik was helaas wat te laat met me in te smeren met DEED (antimuggen gif) en had al aardig wat bulten te pakken (of die hufters zijn in mijn slaapzak gekropen en hebben me daarna lek geprikt)

De volgende ochtend (vrijdag 29 okt) weer vroeg op en om het kampvuur ontbeten. Hier kregen we ook te horen dat we voorlopig niet konden douchen, want tja dit was natuurlijk een echte outback trip en 'back in the days' kon er natuurlijk onderweg ook niet gedouched worden. Onze tourguide (Rick) zag er dan ook uit als een echte cowboy, lang haar en uiteraard cowboy hoed en veldfles met veldfleshouder (die er bijna antiek uit zag), zijn trainee Ross zag er wat minder cowboy uit, maar was dan ook een stuk jonger (lees Rick had zijn vader kunnen zijn)

Vandaag was echt een pechdag, want de autobanden werkten niet mee!!De achterband liep steeds leeg en Rick en Ross waren druk in de weer ze op te pompen.

We zijn onderweg gestopt bij een oud stenen dorpje, dat bewoond werd door 1 van de eerste bezoekers aan Australie. Tijdens dit bezoek ben ik nog bijna aangevallen door een of andere Arend (of ander soortig roofvogel dier van redelijke proportie), die blijkbaar vond dat ik te dicht bij haar nest kwam (wist ik veel dat het paarseizoen was begonnen en dat er een zich een nest bevond op 5 meter afstand van me)

Uiteraard nog meer "nice scenery" (zoals tourguide Rick het noemt) bekeken en veel in de auto gezeten om te rijden, rijden en nog eens rijden.

Verder was het ook nog een pechdag omdat Chill (1 van de Chineze meiden), haar sleutelbeen had gebroken, dit wist ze nog niet gezien ze na 2 dagen volhouden dat het okay was toch maar naar het ziekenhuis ging. Ook was het pech omdat veel wegen waren afgesloten door de heftige regenval van afgelopen dagen. We zijn daardoor op een schapenfarm gaan overnachten (ik moet zeggen dat ik geen schaap gezien heb, maar ik vond het allemaal wel weer prima), waar we heerlijk konden douchen!!  Na Abba en Beatles songs te hebben gezongen met de gepensioneerde kunstenaars die daar verbleven heerlijk geslapen in een bed!

Zaterdagochtend (30-10) weer vroeg opgestaan om weer heel veel te rijden en te rijden en je raadt het al:

TE RIJDEN. Onderweg uiteraard weer veel 'nice scenery' gezien en weer wat kodakmomentjes gehad. (na deze trip was ik de trotse eigenaar van een verzameling 'nice scenery' kiekjes, die inmiddels 800 foto's telde en 4 filmpjes en dan had ik de mislukte foto's nog verwijderd ook!!) (de foto's volgen, ik kan ze bij Oom Michael en Rhonda niet uploaden gezien het internet te traag is, dus doe dit zodra ik weer bij mijn nichtje Sasha ben)

Na een lange rit kwamen we s avonds laat aan in Coober Pedy, waar we in een ondergronds huis hebben geslapen. Echt heel gaaf! Doordat je onder de grond zit blijft de temperatuur vrij constant (normaal rond de 25 graden) bij ons was het wat kouder omdat we niet erg diep zaten, maar eigenlijk meer in een grot.

Het gave van Coober Pedy is dat je (mits je toestemming krijgt van de lokale overheid), onbeperkt je huis kan blijven 'uitbouwen' en je eigen kamers kan bouwen. Om je huis te vergroten graaf je simpelweg wat extra kamers uit het gesteente. Ik zag mezelf al helemaal gaan met zo'n mijngraafmachine, zo hier komt dan de 'walk-in-closet', logeerkamer, poolkamer oh nog een kamer voor mijn schoenen :-p

Helaas is er behalve mijnwerk, levend verbranden (het was nu doordat het lente is en rare weersomstandigheden nog niet zo warm, maar het kan zo over de 40 graden worden in Coober Pedy) en zuipen in de enige (ondergrondse) bar weinig te doen in Coober Pedy.

Zondagochtend (31-10) een rondleiding door een oude Opal mijn gedaan (erg interessant!!) en daarna een uurtje rond gelopen en foto's gemaakt in Cooper Pedy. (je was wel snel uitgelopen, want zo groot is het niet)

Gezien we niet verder konden (Chilli, de chinese dame was s ochtends naar het ziekehuis gegaan om foto's te laten maken en ze moest s avonds rond 10 uur weer terug voor de uitslag) zijn we naar Crocodiles nest geweest een soort hippie grot met allerlei prullaria verzameld door de krokodillen jager die daar na het verbod op krokodillen jagen verbleef. Hij was helemaal op gegaan in de mijngekte en had een heel tunnel stelsel afgegraven op zoek naar Opal (niet zonder succes moet ik zeggen) verder bestond zijn leven uit feestjes en stond zijn grot bekend als het huis van zoete inval, waar iedereen welkom was te verblijven. Al zijn bezoekers hadden dan ook teksten, tekeningen, t-shirts, petjes, slipjes, foto's en weet ik niet wat allemaal achtergelaten. Jaja vroeger was er dus blijkbaar wel wat te beleven in Cooper Pedy.

Daarna zijn we naar de Gibber Plains geweest een gebergte dat ze ook wel 'salt en pepper' noemden. Uiteraard onderweg weer heel veel 'nice scenery' gezien en van het ene kodakmomentje in het andere kodakmomentje vielen. Toen weer terug richting Coober Pedy, waar we onderweg stopten bij een Kangaroo shelter waar zieke en gewonde kangaroe's werden opgevangen. Nadat ik zo'n kleine kangaroe had vast gehouden wist ik het zeker: Mam ik wil een skippy voor mijn verjaardag!

S avonds hebben we pizza gaan eten en wat wezen drinken in een cafeetje in een nabij gelegen hotel.


Maandagochtend (1-10) uiteraard weer vroeg op (thema van de trip) om vroeg richting Oodnadatta Pink Roadhouse te rijden. Het zou nogal een touristische atractie moeten zijn zoals ze het promoten, maar ik moet zeggen dat ik het meer een roze vervallen bende vond en wat mij betreft hadden we dit kunnen overslaan. Maar goed, er moest toch ergens geluncht worden en het lag nou eenmaal op de route.

Eind van de middag kwamen we aan bij de Dalhousie Springs, waar we voor het avondeten heerlijk hebben gezwommen in een wat ik noem een natuurlijke hot tub (zonder bubbels, maar die kan je natuurlijk zelf maken). Het water was namelijk 37 graden en ik moet zeggen hoewel de warmte welkom was (het was behoorlijk afgekoeld en ik heb dan ook in een shirt, met daarover een trui en een joggingbroek geslapen) het voor behoorlijk branderig gevoel zorgde op de plekken waar ik wondjes had van opengekrabte muggenbulten, die inmiddels een heel dorp gevormd hadden op mijn enkels, benen en onderrug. Toen ik mij omdraaide richting de trap zag ik dat zich daaronder een hele muggen kolonie schuil hield, die met alle plezier mijn bulten collectie zouden willen uitbreiden. Uiteraard ben ik hier helemaal lek geprikt, maar het was de ervaring waard. Ook de koude douches konden de pret niet drukken, want hey er waren douches en dat was al een luxe! S avonds na een heerlijke chilli con carne (niet zo pittig gelukkig)maaltijd met kangaroe gehakt, nacho chips en kaas weer in een Swag geslapen onder de sterrenhemel, al moet ik zeggen dat het meer een confettie hemel leek want ik was mijn bril vergeten uit mijn tas te halen.

De volgende dag (dinsdag 2-11) richting mount Dare gereden. Ondanks dat de regen inmiddels gestopt was, zagen de meeste wegen er nog uit als een modderpoel. Een weg was zo overstroomd dat we allemaal het busje uit moesten, omdat Rick de auto anders niet door het water heen zou krijgen. Gelukkig kregen we hulp van een local, die ons achterop zijn truck door de diepe modderpoel heen reed, anders hadden we met modderwater tot minstens ons knieen door het water moeten lopen. Inmiddels kwamen we steeds dichterbij de Nothern Territory grens en hebben we nog een korte wandeling gemaakt door de (rode) simpson dessert. We zouden bij Finke wat boodschappen kunnen doen, helaas waren we wat laat en waren de winkels al gesloten. Toen maar met de 4wd over de Finke race track gescheurd en doorgereden langs the centre of Australia. Uiteindelijk ergens in de middle of nowhere gekampeerd vlakbij een stenen gebergte. Uiteraard weer onder de sterren in swags.

Inmiddels is het al weer woensdag (3-11) en zijn we uiteraard weer aan het RIJDEN richting Uluru (Ayers Rock) het stenen hoogtepunt van de omgeving! De afstanden zijn hier nou eenmaal wat groter dus je zit al gauw 4 a 5 uur in de auto, zoals vandaag. Wat ik overigens wel weer prima vond, want dan kon ik weer wat bijslapen (de nachten zijn hier nogal kort, rond 11 uur kruip je je swag in, rond 12 uur a half 1 hoop je te slapen, tussendoor wordt je wakker omdat je naar de wc moet en rond half 7 vlak na zonsopgang word je wakker)

Onderweg kwamen we een grote rotsformatie tegen ( mount Conner), die ze ook wel FOOLuru noemen, omdat mensen dit gebergte vaak aanzien voor Uluru. Onderweg nog een korte wandeling gemaakt bij een grote rode zandduin, wat wat mij betreft een iets toeristische omgeving was, want al die grote tourbussen stopten daar en dan had je eindelijk weer een wc binnen handbereik staat er een grote rij! En na al die tijd in de natuur wordt je ook wat onrustig van die grote kuddes toeristen moet ik zeggen. OPZOUTEN met die handel, ik ben hier voor mijn rust :-p

Uiteindelijk kwamen we aan bij de camping vlakbij Uluru. Heerlijk slapen in de buitenlucht onder de sterren, maar wel een wc en douches binnen handbereik. Al gauw ging ik op dollarwisseljacht, zodat dat Nicolien (Nederlands meisje van de tourgroep) en ik konden wassen. Wat overigens ook wel nodig was, want 90% van mijn kleding was vies en stoffig, door al het opstuivende zand in de outback. Nadat ik mijn spijkerbroek had gewassen, was deze nog bruinig op het stoned washed gedeelte van mijn broek (dat was dus op mijn bovenbenen en niet ergens op mijn bil voordat er rare verhalen de wereld inkomen)

Daarna de overhypte zonsondergang op afstand bij Uluru gezien. Het zou een magisch en superbijzonder moment moeten zijn omdat de rots licht van kleur verwisseld (althans zo wordt het gepromoot), ik snapte eigenlijk al die heisa niet, het was mooi maar wat mij betreft te toeristisch. Ik zag weer van die grote tourbussen en mijn grote kudde allergie begon al weer op te spelen.

Donderdagochtend (4-11) om half 6!! (grote genade dit moet toch vakantie zijn!?) opgestaan om de zonsopgang bij Kata Tjuka (jaja weer een groot gesteente) Vanuit de auto zag de horizon prachtig rood met de bomen, die als zwarte silhoueten uit de rode achtergrond naar voren kwamen.

Na de zonsopgang bij Kata Tjuka gingen we een hike doen in de Valley of the Winds. Het was een pittige wandeling door de enorme hitte en de rotsachtige omgeving die zorgte voor een behoorlijke klim, daarna het aboriginal centrum bekeken (waar we helaas geen foto's mochten maken).

Na de lunch hebben we nog een korte hike langs Uluru gemaakt, wat een indrukwekkend groot gesteente is. Onze tourguide Rick wist veel te vertellen over Uluru en de verhalen en gebruiken van de aboriginals die in dat gebied leven. Na deze dag was ik echt kapot en had last van hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid (wat achteraf gezien een lichte zonnesteek was, want ik had te weinig water gedronken en was continu in sterke zon) Na wat chinese pijnstillers en 1,5 liter water voelde ik mij al langzaam aan wat beter. Helaas was mijn blaas wat minder blij, want die stond elke 20 minuten op knappen.

Vrijdag (5-11) weer een hike en in opdracht van Dokter ROSSi ( zo hadden we met de Nederlandse meiden de Tourguide trainee Ross genoemd, uiteraard geinspireerd door Dr Rossi uit Gooische vrouwen) weer heeeeeel veel water gedronken tijdens de prachtige Kings Canyon hike. Tijdens deze hike, ook wat verkoeling gezocht (ja het was weer bloedheet en dan is het nog niet eens zomer hier) en gezwommen in een meertje tussen de rotsen genaamd the Garden of Eden.

Na deze hike van 3 uur, waren we door onze uitstapje naar the Garden of Eden (kleine omweg) al gauw 1,5 uur langer bezig met lopen. Daarna verder gereden richting plek van bestemming, maar gezien de achterstand die we hadden opgelopen (mede door een gat in de uitlaat, waardoor we minder snel konden rijden) hebben we illegaal op aboriginal land moeten kamperen. Uiteraard weer prachtig in de wilde natuur en onder de sterren.

zaterdag(6-11) mochten we eindelijk een beetje uitslapen, maar gezien iedereen in het vroege ochtendritme zat waren we allemaal rond 7 uur wel uit de veren.

Vandaag gingen we richting Alice Springs en stopten we bij Grosses Bluff, een grote krater veroorzaakt door een meteoriet die uit de ruimte ter aarde storte. Volgens verhalen van de Aboriginals zou er een baby uit de melkweg gevallen zijn op deze plek (ja de aboriginals hebben een grote fantasie of in ieder geval hun over-over-over-over (x100)grootouders, want ze wonen hier echt al een eeuwigheid) Na nog meer 'nice scenery' kwamen we uiteindelijk bij Glen Hellen, waar we hebben gezwommen. Prachtige foto's gemaakt met Ross zijn waterproof camera. Hierna vervolgden we onze tocht richting Alice Springs, waar we de stad vanaf het uitkijkpunt hebben bekeken. Alice Springs is echt een dorp met zo'n 30.000 inwoners. We verbleven in Toddy's met de NL meiden (Nicolien, Leonie, Ellen en Josina) en hebben s avonds nog als afscheid, met Rick (tourguide), Ross (trainee tourguide), de chinese meiden (Rachel, Chilli, Wallis en Kim) gegeten.

S avonds gingen we met de NL meiden en Ross op stap (eerst naar de Rockbar en daarna naar Bojangels), maar ondanks de gezelligheid van onze groep vond ik uitgaan in Alice springs maar niks.

Had misschien ook te maken met het feit, dat je daar s avonds beter niet alleen over straat kon gaan want je liep het risico bestolen te worden. Ook voegde de vechtpartij waar we na het stappen doorheen liepen ook niet echt veel positiefs toe aan de sfeer.

Last pictures

Comments 5

Inge 19-11-2010 09:30

Alex! Wat een bitter einde van dit verhaal
Heeel leuk om te lezen, je hebt precies dezelfde trip gemaakt als ik toen!! Zelfs het pizza eten in cooper pedy
Nog steeds geen heimwee naar ons mooie NL? Ik ben alleen maar aan het klussen in mn huis, volgend weekend verhuizen, dan zal ik je wel een de fotos delen op fb.
Meis, enjoy!! X

Henny 19-11-2010 10:39

Lexxx wat een update!
Good dat je ervan aan het genieten bent.... en beetje aan de oude medemens denken he, bedoel ik als 28 jarige weet ondertussen hoe het voelt om rugpijn te hebben whahah.
Enjoy en ben benieuwd naar de nieuwe stories!!
XXX

Dr Rossi 22-11-2010 12:12

Alex,

what a good write up. even with the mistakes made by google translator haha.

if you want pictures i can send you the full res versions.

Ans Hogenbirk 25-11-2010 15:38

He he eindelijk weer een update en wat voor een, ik ga vast tijd reserveren om alle foto"s te bekijken, hoe gaat het met het job zoeken, XXXXXXX mam

Cor 01-01-2011 11:18

Hi Alex

Ben je ondergedoken of zo ???
Ik hoop dat je een fijne Kerst hebt gehad en de beste wensen voor 2011 en dat je polsblessure dermate genezen zal dat we wat meer van je avonturen zullen lezen.



Cor

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer